Goeienavond beste lezer,

Het is al even geleden, maar ik ga u nog eens iets vertellen over Ninove, de parel aan de Dender. Want in het Vlaams Parlement gebeurde er gisteren iets waar dit verhaaltje doet aan denken.

De feiten vonden plaats tijdens carnaval, een evenement dat veel vermoeiender is dan veel mensen zouden vermoeden: je moet kilometers stappen, je moet dansen, springen, vallen, opstaan en weer doorgaan. Je staat de hele tijd in een mensenmassa en moet luisteren naar luide en vreselijke muziek. En naar mensen die zo dronken zijn dat ze met korte tussenpozen telkens weer hetzelfde vertellen – gesteld dat u al kunt verstaan wat ze in uw oor proberen te roepen.

Het mag dan ook niet verbazen dat een vriend van me na zo’n vermoeiende dag en nacht ’s ochtends in een wc was beland en zodra hij zich daar had geïnstalleerd (het wordt ook vaak onderschat hoe onhandig een carnavalskostuum kan zijn, zeker als je naar de wc moet), was hij pardoes in slaap gevallen. Het jaar voordien was hij nog in slaap gevallen met zijn hoofd op een pak friet (mayonaise is zo zacht als een donsdeken); het was in zeker zin dus een stap vooruit.

Maar toen hij verdwaasd wakker werd, ontdekte hij tot zijn ontsteltenis dat er niemand meer in het café aanwezig was. En dat de buitendeur op slot was. Er was nergens in het café een sleutel te vinden en de cafébaas was niet bereikbaar.

Het valt niet mee om op de dinsdagmorgen van het carnaval in Ninove iemand te vinden die wakker is én in het bezit van al zijn verstandelijke vermogens, maar hij kreeg uiteindelijk toch een mens aan de lijn die wou helpen om hem uit zijn hachelijke situatie te redden.

Maar hoe open je een deur als je er de sleutel niet van hebt? Niet! Uiteindelijk is zijn reddende engel een ladder gaan halen en heeft de wc-slaper door het raam op de eerste verdieping zijn vrijheid herwonnen.

Wat dat te maken heeft met de avonturen van een Vlaams Belanger in het Vlaams Parlement, leest u in deze mail.